متن و منتقد

گفتگو

مصدق

حمید ژیان پور

در ساحت سايه تاريك تاريخ ايران، مصدق، مردي بود كه قرائتي از بازتاب سياست تاريخ فرهنگ و تمدن ايران ارائه نداد. او سياست را یک‌تنه می‌راند و فانوس به دست، روشنايي راه را می‌پیمود.

برخلاف باورهاي تاريخي، مصدق اگرچه مردي مظلوم بود اما سیاست‌مداری بی‌منظور نبود.

می‌اندیشم؛

آينده نه در مقصود كه هميشه آن‌سوی منظور می‌درخشد...

آقای پژمان

آیا مایل هستید (سیاست‌مدار بی‌منظوری نبود) را روشن‌تر بیان فرمایید؟

حمید ژیان پور

ممكن است بدون آن‌که لازم باشد تا در تبيين فلسفي مفهوم كلمه "سیاست‌مدار بی‌منظور" در پيچيم، مقدمتا مصادیق و نمونه‌های تاريخي مانند ماهاتما گاندي مصداق مناسبي باشد.

موضوع مورد سؤال شما مهم و قابليت گفتگو دارد. از توضيح دراین‌باره امتناعي ندارم.

آقای پژمان

اهداف هر دو بزرگوار در کوتاه کردن دست انگلیس از دخالت در امور سیاسی و اقتصادی هر دو کشور کاملاً شبیه هم بوده و هر دو مصمم به بیرون راندن انگلیس از کشورشان بودند.

اما نه مصدق توان رهبری گاندی را داشت و نه همراهانش مشابه هم بودند و نه ملت ایران همانند مردم هند از انگلیس دل پرخونی داشتند [...]

دشنام

می‌اندیشم؛

دشنام، سایه درشت حقارت آدمی بر دیوار بلند ادعا است...

(حمید ژیان پور)

جنگ

می‌اندیشم؛

ما با نادانسته‌ها، منطقی‌تر از دانسته‌های خود رفتار می‌کنیم.

جنگ در درجه نخست ذهنيت برخاسته از شكست مقاومت منطقي فرد در مقابل تهییج احساسات روزمرگي است. جنگ، تاريخ را به عقب بازمی‌گرداند...

(حمید ژیان پور)

فرهنگ / تمدن

می‌اندیشم؛

فرهنگ، تصور ما از رؤیا است.

و

تمدن، تصديق تجربي ما از رؤیاي مشترك انساني است...

(حمید ژیان پور)

سرود

تاریخ به ما می‌آموزد؛

روزهای آفتابی، غروب می‌شود و رؤیای ما سرود می‌شود...

(حمید ژیان پور)

مصادیق / مفاهیم

می‌اندیشم؛

تاريخ، مصاديق را می‌بیند.

اما

عظمت جهان با مفاهيم ساخته می‌شود...

(حمید ژیان پور)

گفتگو

زن و جنگ

حمید ژیان پور

می‌اندیشم؛

اگر زن ها نبودند، شغل اصلی مردها جنگیدن بود...

سقراط (گروه تاریخ تحلیلی ایران معاصر)

این اندیشه درست نیست، با همه‌ی احترام به زنان، اطلاعات شما از تأثیرات مابین زن و مرد ناقص می‌باشد.

کشمکش عقل و احساسات یک مقوله‌ی پیچیده‌ای است.

حمید ژیان پور

این بیان که عقل را به مرد و احساس را به زن نسبت بدهیم نادرست است. بااین‌همه، احساس، عقلی است که رسواشده است [...]

درد / رنج

می‌اندیشم؛

درد، موسیقی غمگین اما باشکوه طبیعت انسان است.

رنج، پايان بی‌انتها و آغازی بی‌فرجام است...

(حمید ژیان پور)

سقوط

می‌اندیشم؛

زندگی سقوط نیست. زندگی فرود نیست. زندگی ظهور جریان دائمی اميد است که از قلب ما در نبض ما جاري است.

ما در زندگی سقوط می‌کنیم اما زندگی در ما سقوط نمی‌کند.

(حمید ژیان پور)

گفتگو

تعریف / بینش

𝓑𝓪𝓫𝓪𝓴 (گروه تاریخ تحلیلی ایران معاصر)

منظورتان از ملت ترک، ملت ترکیه است؟

ملیت من و شما در پاسپورتمان درج است. Iranian

یک ملت از ده­ها ملت تشکیل نشده، ملت ترک، ملت کرد، ملت عرب، ملت لر، ملت بلوچ، ملت ترکمن، ملت گیلک، ملت تات، ملت بختیاری، ملت مازنی...

یعنی من و قزاقستانی و تاتار هم ملتیم؟

سقراط (گروه تاریخ تحلیلی ایران معاصر)

کلمات لازم می‌باشد بازتعریف شوند، بینش‌های متفاوتی از ملت وجود دارد.

حمید ژیان پور

تعریف، معرف و مبین ماهیت است. اگر بخواهیم کلمات را بازتعریف کنیم باید ماهیت آن را تغییر بدهیم. از این منظر "تعریف"، اینترنال (internal) و درونی است. بینش، اکسترنال (external) و بیرونی است. بینش، اینترکتیو، تعامل‌پذیر و رشد یابنده است. این بدان معنا است که بینش بر ماهیت استوار است درحالی‌که ماهیت به بینش نیازمند نیست. "ماهیت"، سازه است اما بینش بازده و نتیجه است؛ بنابراین منطقی نمی‌نمایاند که "بینش"، منجر به تغییر ما از "تعریف" یا ماهیت موضوع بشود [...]

غمنامه دل

می‌اندیشم؛

اگرچه غمنامه دل را می‌توان سرود

اما نمی‌شود آن را از دل زدود...

ما غم وطن داريم...

(حمید ژیان پور)

بيگانه

می‌اندیشم؛

ما به يكديگر نياز داريم

تا در خودمان غور كنيم

تا در خودمان طلوع كنيم

تا در خودمان حلول كنيم

بيگانه در ما نمی‌ماند

بيگانه در ما غروب می‌کند...

(حمید ژیان پور)

وطن

می‌اندیشم؛

مفهوم وطن، یک نظام معنایی است که باید نزد فرد ساخته بشود تا اینکه شکل بگیرد.

وطن جايي است براي عشق ورزيدن.

آنكه به جنگ می‌اندیشد، زبانش در بيان عشق محكم نيست.

(حمید ژیان پور)

ارابه تاریخ

می‌اندیشم؛

تاریخ به‌مثابه ارابه‌ای است که ما آن را حمل می‌کنیم...

ما گاهی بر خود تازیانه می‌زنیم...

(حمید ژیان پور)