متن و منتقد

صدرالدين شجره

صداي او در اجراي نمایشنامه‌های راديويي، كه علاوه بر صداپیشگی، كارگردان و گرداننده اجرا نيز بود. خاطرات دوران نوجوانی‌مان را شكل داد. بسامد صداي او بخشي از زواياي تهي در فضاي محتواي داستان را پر می‌کرد. نمایشنامه‌های راديويی بانام صدرالدين شجره هويت می‌یافت. او در صدر عاشقان قداست صحنه نمايش بود. براي او اجراي نمايش راديويي، زندگي درصحنه اجرا و ارائه بود. صداي او به پيكره كلمات جان می‌بخشید و روح مفاهيم را از دل آن به پرواز درمی‌آورد[...]

دکتر شريعتي، ايجاد حرکت يا رشد

روان شاد دکتر علي شريعتي حرکت ايجاد کرد، رشد ايجاد نکرد.

شما وقتي ضربه‌ای به توپ می‌زنید، توپ به سمت جلو حرکت می‌کند. همچنين وقتي تير را در چله کمان قرار می‌دهید و آن را به عقب می‌کشید و رها می‌کنید، تير به سمت جلو حرکت می‌کند. آيا در تمام اين موارد، حرکت رشد يابنده است؟ اين مثال مقدمه‌ای براي طرح مسئله و کنکاش در محتواي مسئله است[...]

 فلسفه

اگر کسانی وجود داشته باشند که در فلسفه، بی‌نظیر باشند در این صورت، فلسفه وجود نخواهد داشت و چون فلسفه وجود دارد، کسی نیست که در فلسفه و فلسفیدن بی‌نظیر باشد.

(حمید ژیان پور)

وابستگي فرهنگي

بهرام بني نجار: بدترين وابستگي از ميان وابستگی‌های نظامي، اقتصادي، سياسي و غيره وابستگي فرهنگي است و تا فرهنگ درست نشود رشد ايجاد نمی‌شود.

حميد ژيان پور: من عمیقاً معتقدم وابستگي فرهنگي اصطلاح نادرست و مغالطه آميز است. فرهنگ مشمول وابستگي و تهاجم نمی‌شود.

سميه يوسفي: فرهنگ مشمول دادوستد و تعامل می‌شود. پويا است و چه بخواهيم و چه نخواهيم تأثير می‌گذارد و تأثير می‌پذیرد [...]

استاد محمدرضا شجريان

 محمدرضا شجريان يك شجره است باریشه‌های عميق در خاك سرزميني كه مردم پاک‌نهادش همواره در ارغوان و ارغنون بوده‌اند و در ادب و هنر، پيامبر جهانيان. مرحبا بر اين طاير فرخ پي فرخنده پيام كه همچون اجداد سلف خود، منادي صلح و دوستي است. استاد بی‌بدیل آواز ايران ازآن‌رو بی‌بدیل و ماندگار است كه وجود او محيي به همه منابع اصيلي است كه اجداد او در طلب تعليم و تعلم و تخلق و تأدب به آداب ادب عرفان در عين اخلاص، مجاهدت ورزیده‌اند.

(حمید ژیان پور) 

تقدم خرد بر آگاهي در مطالب تألیفی

 وقتي با حجمي از مطالب که محتواي آن تألیفی از مسائل اجتماعي، سياسي، اقتصادي و غيره است مواجه می‌شوم، اميدم را براي خواندن عميق و تأثیرگذار از دست می‌دهم. با خود می‌اندیشم صفحه گوشي من آماج هجوم انبوهي از کلماتی است که مطابق باسلیقه و نگرش مؤلف با کنار هم قرار گرفتن، ذهن من را بالاجبار می‌برد هر جا که خاطرخواه اوست [...]

کوري

(ژوزه ساراماگو)

همه کورند؛ تمام شهر، تمام مملکت! اگر کسي هم مي‌بيند پيش خودش نگه مي‌دارد و بروز نمي‌دهد.

چشمي که نمي‌خواهد بپذيرد، وجود ندارد.

توي دنياي کورها ارزش واقعي معلوم مي‌شود.

کسي که دستور مي‌دهد و کسي که اطاعت مي‌کند هر دو کورند.

نقد و تحليل

اين کتاب فوق‌العاده است.

"ما کور هستيم؛ کور اما بينا، کورهايي که مي‌توانند ببينند، اما نمي‌بينند" (جمله مهم از رمان کوري)

در اين رمان، تحليل زبان‌شناختی مقدم بر تحليل جامعه‌شناختی است. از اين منظر رمان در زواياي پيچيده و تودرتوی مفاهيم مبهم زبان دروني شده در زمينه­اي تاريک اما امیدبخش درمی­غلتد و ما را با پهناوري و گستردگي بی‌منتهای کوري و ناپيدايي براي درک بينايي دروني، هدايت می‌کند. توجه کنيد در رمان کوري چگونه کلیدواژه "سازمان‌دهی" منشأ و زمينه بازگشت به بينايي می‌شود.

(حمید ژیان پور)

نابهنجاري رفتاري نوجوانان و والدين

رشد در دوره نوجواني فرآيندي تدريجي، تکاملي و رشد يابنده است که بخش زيادي از آن متأثر از ساخت شناختي (تفکر انتزاعي) نوجوان است. تعامل نوجوان با محيط بيروني در درجه نخست تحت تأثیر تفکر رشد یابنده و ساخت شناختي است. محرک‌های محيط بيروني و محیط‌های پرتنش بر رفتار نوجوان، تأثیر مستقيم نمی‌گذارد و در نقش محرک، پاسخ شرطي را بلافاصله ايجاد نخواهد کرد. طغيان و سرکشي در دوره نوجواني رفتار نابهنجار محسوب نمی‌شود و می‌تواند بر خواسته از شرايط رشد يابنده محيط دروني نوجوان باشد. والدين سرزنش گر، کنترل‌کننده و غیرمنطقی، حتي در بدترین شرايط تربيتي تا آن اندازه منشأ رفتار نابهنجار نوجوان نيستند که موجب تغيير و تبديل نوجوان در حال رشد به فرد بزهکار بشوند. گرايش به همسالان، گروه‌های بزهکار، فرار از خانه، رفتارهاي طغيان گر، بخش زيادي از آن خواستگاه دروني دارد و بر خواسته از انتخاب نوجوان براي سازگاري با شرايط تحت‌فشار محيط بيروني است و در بسياري از موارد هوش انتزاعي و هوش اجتماعي شرايط را براي رفتار هوشيارانه و عبور از تنگناي فشار محيط بيروني، فراهم می‌کند. اگرچه ممکن است آثار زخم و خراش ناشي از مجروحيت ناشي از محروميت از تربيت سالم بر بخشي از روان ناخودآگاه فرد در بزرگ‌سالی منجر به تنش در رفتار بشود و لغزش‌های رفتاري را در او به‌طور موقت به وجود بياورد بااین‌همه به نسبت اثر جراحات زخم‌های رواني، درمان و تراپي براي بازگشت به سطح قابل‌قبول از سلامت رواني، وجود دارد. بنابراين به نظر می‌رسد والدين محرک رفتارهاي نابهنجار نوجوان، طغيان، سرکشي و تبديل او به انسان ناسازگار نيستند. دوره نوجواني حاصل تقابل فرد با شرايط رشد يابنده دروني است و محيط بيروني تحت تأثیر رشد تدريجي و تکاملي درون فرد است. شواهد تجربي نشان می‌دهد در بيش از 85 درصد موارد، نوجوان قادر است از تنگناي سخت و حتي جان‌فرسای شرايط تربيتي محيط بيروني، عبور و سلامت رواني خود را در بزرگ‌سالی تضمين نمايد.

(حمید ژیان پور)