متن و منتقد

آوار و آواز زندگی

وااسفا؛

تاریخ، آوای زندگی را در آوار زندگی به ما نشان داده است...

(حمید ژیان پور)

پرچم / دم

وااسفا؛

ما يا

بر پرچم ايم

يا بر دم ايم.

(جمید ژیان پور)

امید / رؤیا

می‌اندیشم؛

نام دیگر زن، امید است که رؤیا را برای مرد باشکوه می‌سازد...

نام دیگر مرد، رؤیا است که امید را برای زن پرفروغ می‌سازد...

(حمید ژیان پور)

سراب واقعیت

می‌اندیشم؛

احساس، سراب واقعیت است...

ما باید درباره چیستی احساسمان بينديشم...

(حمید ژیان پور)

تنهایی

می‌اندیشم؛

تنهايي، تنها ترانه درون ما است كه بی‌واسطه جاري است...

(حمید ژیان پور)

گفتگو

شعر منثور

کیومرث محمد پرست

در قلمروی تو

اگرچه صورتت

غزل است و

موهایت دوبیتی

و اندامت رباعی

ولی نمی‌دانم چرا؟

مرا وادار به

سپید گویی و

شعر منثور می‌کنی

حمید ژیان پور

شعر منثور چه نوع شعري است؟

کیومرث محمد پرست

از تفاوت‌های شعر منثور و شعر سپید: توجه شاعر به مبحث سفید خوانی و عدم توضیح و عدم استفاده از صفت و موصوف و مضاف و مضاف علیه و توجه به چه گفتن و دقت در چگونه گفتن و تلاش برای نگفتن خیلی چیزها و این‌ها همه برای مشارکت بیشتر مخاطب در فرآیند ‌تولید دوباره متن است در حافظه مخاطب [...]

گفتگو

آبادی / آزادی

حمید ژیان پور

می‌اندیشم؛

نوشتن از آزادی در بند کردن آزادی است... ما در جهان سوم به‌جای آبادی وقتمان را صرف آزادی کرده‌ایم...

ثریا تاج نیا

آبادی بدون آزادی چه معنایی می‌تواند داشته باشد. هر دو در کنار هم و مکمل هم هستند. آزاد که باشی، می‌توانی به آبادی فکر کنی و تلاش برای آبادی. در حصر ذهنی چطور می‌شود آبادی را به ترسیم کشید؟

حمید ژیان پور

آزادي را در آبادي می‌توان جستجو كرد...

منوچهر رئوفی

هیچ‌گونه آبادی بدون کسب آزادی نه میسر است و نه دست‌یافتنی و نه حتی مفید. ترجیح می‌دهم در کلبه‌ای روستایی آزاد زندگی کنم تا در قصری باشکوه در اسارت باشم[...]

آبادی / آزادی

می‌اندیشم؛

نوشتن از آزادی در بند کردن آزادی است... ما در جهان سوم به‌جای آبادی وقتمان را صرف آزادی کرده‌ایم...

(حمید ژیان پور)

ملامت

می‌اندیشم؛

تحول، زبان ملامت است. ملامت، زبان برجای‌مانده گذشتگان است كه از دور می‌آید اگرچه ما آن را ناديده گرفته‌ایم اما برمی‌آشوبد و به‌هرتقدیر خودش را به ما می‌نمایاند، تصویر زمان تکرار می‌شود و ما خود را در زمان می‌یابیم...

(حمید ژیان پور)