متن و منتقد

سایه تمنا…

(ماریو بارگاس یوسا)

دیکتاتورها همواره به ادبیات بدگمان بوده‌اند. آن‌ها می‌دانند که ادبیات تهدیدی برای آن‌ها به شمار می‌آید. ادبیات این امکان و استعداد را دارد تا به یاد ما بیاورد که اشکالی در چیزی وجود دارد. ادبیات به ایجاد نارضایتی و دگراندیشی کمک می‌کند و ما به‌عنوان شهروند اگر نخواهیم یک زامبی و مرده متحرک صرف باشیم و هر چیزی را که از بالا به ما تحمیل می‌شود بی‌چون‌وچرا بپذیریم ضروری است که جامعه را با ادبیات اشباع کنیم.

می‌اندیشم؛

ادبیات، سایه تمنای عشق نخستین ما است. جامعه با ادبیات به اشباع نمی‌رسد جامعه با ادبیات به اشتها می‌رسد... دیکتاتورها با میل به ادبیات آغاز می‌کنند و عشق به ادبیات را فرو می‌کاهند... دیکتاتورها سایه تمنای عشق نخستین را ترسناک می‌کنند...

(حمید ژیان پور)