متن و منتقد

جهان لحظه‌های خاك، زيبا است (1)

جهان ما، جهان لحظه‌های "ديو و ديوار" است

كه هر دو سخت، سرسخت‌اند.

يكي قد بركشيده تا به ناپيداي آن بالاي نامعلوم

و ما را روي خود، آرام اما سخت و نافرجام بالا می‌کشد.

و آن ديگر به وهن آتش سرخ نگاهش، هول می‌پاشد به جان‌ها...

كه هان؛ جز ديوار باورها، راهي تا رهايي نيست.

و اما آن‌طرف‌تر، كورسوي شعله نور درخشان چون پري، بی‌تاب پرواز است

و از هر روزني سر می‌کشد تا بر نگاه باور ما شرم بنشاند

و ما را از بلنداي سترگ وهم، بر خاک، بنشاند.

"كنار باور سبز صنوبر"

"ميان شمعدان‌ها و شبدرها"

ميان آن‌همه زيبايي مدفون...

فرياد می‌بارد:

جهان لحظه‌های خاك، زيبا است...

(حمید ژیان پور)