دشمن همخانه
ناراستیها چون دشمن دانا در وجودمان خانه دارد. خوشبختانه و نه شوربختانه ما با دشمن خويش همخانهایم.
و اینهمه، سببساز رشد و شکوفایی است.
داوطلبان جنگ، جنگ افروزان و جنگ جويان، با دشمن داناي نفس خويش، به مفاهمه نرسیدهاند، جهان پيرامون آنان مملو از ناراستیهایی است كه در نگاه و نگرششان، ظلم و بیعدالتی معرف آن است. دنياي آنان مستكبر و استثمارگر است كه در آن ظالم و مظلوم تا تحقق حقيقت آخرالزمان درنبردی دائمي بسر میبرند.
و اما سياستمداران و انديشمندان صلحطلب، به درك عميقي از ماهيت مفهوم دشمن رسیدهاند و ذات ماهيت آن را چالشبرانگیز و رشد يابنده یافتهاند. دنياي پيرامون آنان در چالش دائمي و توأم با مفاهمه است. انديشه آنان متوجه درك دشمن است و پيكار را منجر به ریشهکن كردن و براندازي نمیدانند.
در انديشه آنان، براندازي و ریشهکن كردن ظلم و بیعدالتی، میتواند منجر به بیعدالتی بزرگتری بشود كه براي حفظ قداست آن، آتش جنگ دائمي برافروخته خواهد شد.
در اين رويكرد پيكار با دشمن، نبرد براي دست يافتن به فرصتهای چالش مفاهمه در رويارويي متقابل است كه منجر به سنتز (نتيجه) رشد يافتگي است.
جهان پيرامون ما مملو از تناقض و تقابل است كه از بطن آن رشد متولد میشود.
در اين ميان، انديشه براندازي براي رسيدن به حقيقت و عدالت مطلق، فرصت سوز است و مانع رشد و شكوفايي است.
موضوعات مرتبط: تلنگرهای ذهنی
برچسبها: تلنگرهای ذهنی
