ستاره قصیدهای است كه من میسرایم...
ستاره قصیدهای است كه من میسرایم...
ستاره بغض فروخورده روشني شب است كه چشمانش را به روي شكوه عظمت تاريكي باز و بسته میکند.
یکبار دم، یکبار بازدم
و ستاره قصیدهای است كه زندگي (دم و بازدم) او را میسرایم.
گاهي كه نفسهایش به شماره میافتد،
در روشنايي روز ناپيدا میشود
و شب دوباره به او جان میبخشد
تا نفس بكشد و سوسو بزند.
ستاره قصیدهای است كه من او را (زندگي او را) میسرایم.
چرا ستاره قصیده است؟
ستاره مانند قصيده كه عمري طولاني دارد به شب براي هميشه وابسته است و غزل نيست تا عمر كوتاه مانند بوي گل داشته باشد. روشني ستاره وابسته به غير است مانند قصيده كه وابسته به هدف و قصد غير است. درحالیکه غزل مانند بوي گل اگرچه عمرش كوتاه است اما عطر آن وابسته به خود است.
(حمید ژیان پور)
موضوعات مرتبط: تلنگرهای ذهنی
برچسبها: تلنگرهای ذهنی
تاريخ : سه شنبه نهم مرداد ۱۳۹۷ | 18:50 | نويسنده : |
لطفا از ديگر مطالب نيز ديدن فرماييد