متن و منتقد

بوسیدن

(آیدا مجیدآبادی)

مردهایی که نبوسیده‌ام از خاطرم می‌روند

وقتی‌که لب‌هایت چون خط استوا زندگی‌ام را به دو نیم می‌کند.

نقد و تحلیل

شعر زيبا است و مفهوم می‌آفریند...

خط استوا، داراي مبدأ و فاصله نقاط آن بر روي دو قطب به يك اندازه است.

خط استوا، امتداد يگانگي است.

بوسيدن، انتهاي بيگانگي است.

فاصله ميان دو قطب مرد و زن، در امتداد يگانگي، داراي فواصل يكسان است. خاطره و يا خاطر، عرض جغرافيايي تجربه زيسته است و وقتي امتداد يگانگي به انتهاي ازخودبیگانگی می‌رسد، خاطره در مبدأ صفر متوقف می‌شود و چيزي باقي نمی‌ماند.

"مردهايي كه نبوسیده‌ام از خاطرم می‌روند

وقتی‌که لب‌هایت چون خط استوا زندگی‌ام را به دو نيم می‌کند."

(حمید ژیان پور)