متن و منتقد

سرخی شراب

(مریم علیخانی)

سرخی شراب

از پوست شب

بیرون می‌زند

و میان چشم‌ها

مدار تن به

دنبال شعر

التهاب را

پنهان می‌کند

و نقش خواب

روی پرده‌ای

که بر واژه می‌لغزد

سیال می‌شود... 

نقد و تحلیل

سرخی شراب و تاریکی شب، ترکیب زیبای طلوع فلق را تداعی می‌کند که از انتهای پوست شب بیرون زده است و در التهاب طلوع رسوایی روز، مستی شراب سحرگاه را پنهان می‌کند. "نقش خواب"، تعبیر مناسبی برای پنهان کردن رؤیای رهایی از تزویر شب است که بر "واژه‌ها می‌لغزد و سیال می‌شود". انسان به آزادی می‌اندیشد و "واژه"، نماد رهایی انسان از آزادی است.

شراب سحرگاه، "شراب سرخی است که از پوست شب بیرون می‌زند و بر واژه‌ها (آزادی) می‌لغزد..." درود بر شما...

(حمید ژیان پور)