ماهیان مأوا گرفته
(مژگان بیانی)
امید سمتوسو میدهد جریان زندگی را
میگوید به گوش زیستن تندتر برو
آنجا آرمانی منتظر توست
جریان زندگی اما گاه چون آن رود پرخروش به امید رسیدن به دریا
میدود بر بستری سنگلاخ
جریان زندگی اما گاه در برکهای کمعمق گرفتار میشود
و به ماهیان مأوا گرفته دربرش میاندیشد
و امید واژه غریبه است در آرزوی آن برکه
شاید میداند عمر ماهیانش کمتر از عمر او خواهد بود
و دریایی؛ امید ماهیانش را منتظر نیست.
نقد و تحلیل
شعر بافت دروني منسجم و درهمتنیدهای دارد كه بهوسیله مفهوم "ماهيان مأوا گرفته در انديشه"، ذهنيت مخاطب را بهیکباره تا عمق مفاهيم دروني زيستن، فرومیبرد و معني جريان زندگي را كه در برکهای کمعمق گرفتار شده است، نه با اميد بلكه بهوسیله انديشيدن (ماهيان مأوا گرفته در انديشه) جان میبخشد.
اگر انديشه قادر است تا از عمق مأوای بركه ماهيان، بر بستر سنگلاخ، به زيستن جان تازه بدهد، قادر خواهد بود تا خود (انديشه فرورفته در عمق تاريكي) را لحظهبهلحظه احياء كند. جانبخشی، احياء و آفريدن از عمق تاريكي، در بطن بافت مفاهيم متعالي درهمتنیده و رشد یابنده، شكل میگیرد. من اين شعر را واجد مفاهيم دروني، پيچيده و درهمتنیده میدانم كه بافت منسجم و محكمي را به وجود آورده است. به شاعره محترمه شعر تبريك میگویم.
(حمید ژیان پور)
موضوعات مرتبط: نقد و تحلیل شعر
برچسبها: نقد و تحلیل شعر
