متن و منتقد

اندوه

(فرانتس کافکا)

من فکر نمی‌کنم که اندوه یک آدم به هنگام ترک چیزی ناشی از این باشد که دارد چیزی را که دوست دارد ترک می‌کند. اندوه آدم ممکن است ناشی از نقطه‌ی مقابلش باشد. آدم احساس می‌کند که پیوند‌ها چه آسان پاره می‌شود و نیز این‌که دیگران چه آسان از آدم جدا می‌شوند. درواقع آدم هم به آزادی نیاز دارد و هم به وابستگی، اما هرکدام بجای خود و آدم با ناراحتی درمی‌یابد که جاها را باهم قاطی کرده است.

نقد و تحلیل

آن‌گونه که من از اندیشه کافکا درک می‌کنم این است که اندوه آدمی متعلق به کسی یا جایی نیست که او آن را ترک کرده است، بلکه این اندوه برخواسته و متعلق به نفس اندوه است که در انسان وجود دارد. از این منظر می‌توان گفت که وابستگی، نشانه اندوه است و ازآنجایی‌که اندوه اصالت دارد، وابستگی نیز اصالت دارد؛ بنابراین به نظر من از دیدگاه کافکا آزادی نمی‌تواند اصالت وابستگی را مورد هجوم قرار دهد.

(حمید ژیان پور)