متن و منتقد

اگر بهار بیاید

(جمشید قشنگ گوارشکی)

اگر بهار بیاید

و من تنها هنگامی افسانه سکوت را خواهم گفت که بهار آمده باشد. به قول آن خواننده افغان:

اگر بهار بیاید، ترانه‌ها خواهم خواند

ترانه‌های خوشی، عاشقانه خواهم خواند

البته نباید فراموش کرد که بهار با سکوت ما، مهمانمان نخواهد شد.

نقد و تحلیل

آوردن كلمه من در ابتداي جمله به‌عنوان اول‌شخص مفرد، نشان می‌دهد كه گوينده اراده آن را ندارد تا محتواي پر مفهوم سكوت را از بهار بشنود. اگر سراينده متن، كلمه "من" را ناديده می‌گرفت. جمله را با تأکید بر فاعليت بهار آغاز كرده، بهار را منشأ زايش افسانه سكوت معرفي كرده بود. در اين صورت شعر این‌گونه آغاز می‌شد:

"با بهار افسانه سكوت را می‌سراییم".

"اگر بهار بيايد" جمله معترضه‌ای است كه گوينده "من" خود را در آن پنهان نموده و غیرمستقیم آمدن بهار را مسبوق به اراده من خود نموده است. به اين معني بهار بايد بيايد زيرا من هستم و اراده سرودن سكوت را قبل از بهار کرده‌ام. ساختار شعر به دليل دخالت "من" مشوش است. شعر نازيبا شده است.

(حمید ژیان پور)